Een greep uit de diëten die ik de afgelopen jaren heb gevolgd:

Broodwisseldieet, sherrydieet, maaltijdvervangers, vetvernietigers, calorieën tellen, eiwitrijke- en koolhydratendiëten, Tante Sonja … enz.

Helaas, alle diëten werken slechts tijdelijk!  En dat is meteen het slechte nieuws.

Inhaalrace

Na een tijdje lijnen geeft mijn lichaam signalen alsof ik een barre voettocht met noodrantsoen door Siberië heb gemaakt. Honger, ik MOET eten!!  Er begint een inhaalslag en al de moeizame verloren kilo’s zitten er in no time weer aan. Tien kilo afvallen, tien kilo aankomen, het is het bekende jojo-effect van al die diëten. Hoe frustrerend is dat?

Daarom is mijn goede voornemen voor 2012:

Een dieet vrij jaar!!!

Ik ga mij concentreren op gezond eten, beweging, leuke kleding & make-up, werken aan een nieuwe ‘big=beautiful’ state of mind en voorlopig niet meer op de weegschaal!

Wordt vervolgd…

Op zeven maart dit jaar begon ik met het voornemen om 24  kilo af te vallen. Inmiddels zijn we ruim zes maanden verder. Uitgaande van één kilo gewichtsverlies per week had ik berekend dat ik na zo’n zeven maanden op het door mij gewenste gewicht zou zitten. Kan
jullie verklappen dat het niet is gelukt. In het begin was ik super gemotiveerd en ervan overtuigd dat ik dit keer zou volhouden. Ik zou full time gaan afvallen en al het andere zou voor eventjes bijzaak zijn. Deze keer niet met een rigoureus dieet, maar met een gezonde manier van eten en meer bewegen. Lekker vaak Aziatisch eten, minder brood, geen aardappels en pasta. Niet fanatiek naar de sportschool maar iedere dag een stevige wandeling en de alcohol laten staan. Meer is er niet voor nodig, want de kilo’s vlogen er
keurig af.

Tien weken later en tien kilo lichter kon ik mijn geluk niet op en besloot ik dat het tijd werd om mezelf een klein beetje te belonen. Een glas rode wijn per dag, nog gezond ook. Maar dan… Het glas rode wijn werd een groot glas rode wijn, twee glazen rode wijn en nog wat roseetjes of witte bubbels en na alle Thaise maaltijden kreeg ik een onweerstaanbare trek in aardappels, pasta en pizza.

We zijn nu weer tien weken en ‘acht kilo plus’ verder en ik verblijf weer in mijn oude comfortzone. Totaalwinst: min twee kilo.

En had ik al gemeld dat ik ook nog eens ben gaan roken na een stop van bijna twee jaar? Natuurlijk ga ik weer stoppen met die ongezonde gewoonte, dus waarschijnlijk  worden die ‘min twee kilo’s’ snel ‘plus twee kilo’s’.

Na tweeëndertig jaar is de tijd aangekomen om de raad van mijn schoonvader eindelijk te gaan opvolgen:

Het VDH-dieet, oftewel het “vreet-de-helft” dieet, volgens hem het enige dieet dat echt blijvend resultaat boekt en je kan gewoon ALLES eten en drinken, alleen eet je de helft van wat je normaal zou eten. Je hebt niet het gevoel dat je jezelf iets ontzegt, dus na een aantal weken volgt er geen inhaalslag van ‘verboden voedsel’, bij wijze van beloning. Bovendien kost het geen extra geld, sterker het is goedkoper,  je hoeft immers de helft aan boodschappen te doen.  Zou mijn schoonvader dan toch gelijk hebben?

Wordt vervolgd…

Afgelopen 30 mei waren de eerste 10 kilo eraf, ik viel keurig gemiddeld 1 kilo per week af, nu 12 weken later zitten er weer 8  kilo’s aan. Om hopeloos van te worden?

Idioot genoeg doet het me niet zoveel en dat komt omdat ik een ontzettende leuke tijd heb gehad. Leuke stedentripjes, borrelmiddagen, verjaardagen en andere gezellige feestjes, ik heb er echt van genoten. Bovendien zit ik momenteel lekker in mijn (ruime) vel en dat maakt ook het verschil. Maar natuurlijk komt uiteindelijk de omslag en baal ik dat die kilo’s er in een rap tempo weer aanzitten. Voordat het zover is heb ik besloten me niet uit het veld te laten slaan en het van nu af aan weer wat rustiger aan te doen met eten en drinken. De vakantie is voorbij, terug naar af. Voorgoed kilo’s kwijtraken bestaat nu eenmaal uit afVALLEN en weer OPSTAAN!

Als die vraag aan je wordt gesteld na wekenlang lijnen, dan weet de vraagsteller (en jijzelf in het bijzonder) meestal het antwoord al: belabberd. Anders was het wel te zien! Ik moet toegeven dat de knop nog steeds niet om is. Ik ben al een aantal weken aan het sukkelen met mijn gezondheid en dan is het niet prioriteit numero uno om aan een dieet te denken. Integendeel. Ik heb juist dan behoefte aan de troost van eten. Blijf het toch gek vinden dat je na een periode van supergezond eten zo weinig weerstand heb opgebouwd. Het doet me denken aan het stoppen met roken. De tijd erna kreeg ik ook allerlei kwaaltjes en had ik soms de neiging om maar weer te gaan roken, want ik voelde me helemaal niet gezonder.
Toch ben ik nog altijd heel blij dat ik vol heb gehouden en na drie stoppogingen nu eindelijk zo ver ben dat ik zelden aan een peuk denk. In mijn dromen rook ik nog wel eens, maar altijd met schuldgevoel, dus je kunt stellen dat ik in dat gebied ook zo langzamerhand ‘de realiteit’ van de niet roker toelaat.

Maar we hadden het over lijnen. Allereerst moet ik mezelf corrigeren. Ik begon dit avontuur met te melden dat ik vanaf 7 maart fulltime zou gaan afvallen. Ik weet eigenlijk niet meer precies wat ik er mee bedoelde, maar het was wel duidelijk dat het gezonde eten/lijnen op dat moment zó belangrijk was, dat er geen ruimte meer was voor andere dingen. De eerste paar weken klopte dat ook wel. Maar het leven bestaat uit meer dingen. Ik ging al snel ook over andere onderwerpen twitteren. En op mijn blog wou ik het ook wel
eens over wat anders hebben. Dus begon ik een tweede blog met allerlei onderwerpen die ik ook leuk vind. Ik vermaak me er prima mee en ik krijg leuke reacties. Dus… fulltime afvallen zit er niet meer in, daar heb ik helemaal geen tijd voor met zoveel afleiding.

Heb ik dat eventjes goed voor elkaar!?

Wordt vervolgd…

F*^%$#@$@$$$ #$@^&**%^%##@))+*^%*CK

Zo dat lucht op! En nu schouders eronder, nog 16 kilo te gaan…

Valkuil 1: Vakantie.

Een wijntje moet toch kunnen, maar het worden er al snel twee, drie, enz. wijntjes. Ach, het is vakantie, het mag. We zijn in Frankrijk en in Nederland word je onverdoofd ritueel geslacht voor het nuttigen van foie gras, hier mag je er gewoon van genieten, maar een hapje wordt een hap en… dan is het eetbeest in je wakker, want er is geen houden meer aan. Vers brood, hoe kon je zonder de afgelopen weken? En kaas, heel veel kaas 48+ en allemaal even goddelijk.

Valkuil 2: Ziek, zwak en misselijk.

Buikgriep tijdens en na de vakantie doen de aangekomen kilo’s weer verdwijnen. Haha, het voelt alsof ik mijn lichaam te slim af ben! Blij zijn dat je buikgriep hebt is een nogal ongezonde houding. Mijn eetbeest fluistert mij het volgende in: ‘toch wel raar, ben je supergezond bezig krijg je als beloning de schijterij’. Tja, daar heeft hij wel een punt. Eigenlijk ben ik knap pissig op mijn lijf. Natuurlijk zegt mijn gezond verstand dat je ondanks al dat gezonde gedoe evengoed een virus kan oplopen, maar mijn eetbeest luistert daar niet naar en mijn lichaam inmiddels ook niet meer.

Valkuil 3: Nou en?

‘Neem het er nou maar eventjes van’ schreeuwt mijn eetbeest.  Na al dat griepgedoe heb ik dat wel verdiend. Ik heb ook nog eens een flinke ‘standaard’ griep gehad en inmiddels zijn we bijna een maand verder en ben ik nog aan het hoesten en proesten. Na al dat gedoe heb ik inderdaad wel wat lekkers verdiend. Ik heb trek in een Hema worst en heel veel ijs, want ik heb nog steeds pijn in mijn strot. Lekkerrrr… en een saucijzenbroodje kun je ook mindfull eten hoor. Het eetbeest is helemaal in zijn nopjes!

Blog aan mijn been?

Zo voelde dit blog wel de afgelopen weken, het is leuk om weer een kilo weg te strepen, maar als het niet lukt met afvallen is het nogal lastig om een motiverend stukkie te schrijven. Ik moet eerlijk bekennen dat ik mijn eetbeest ernstig heb onderschat, hij is dan ook het ware blok aan mijn been.

JUBEL, JUBEL, JUBEL!!!!

Nog 14 te gaan…

Drie weken vakantie met dit resultaat, zou trots kunnen zijn op mezelf, maar helaas is het niet mijn eigen verdienste, een buikgriep doet soms wonderbaarlijk werk op dit gebied (zie onderstaande blog).

En nu weer back to basic: lekker en gezond eten!

Wat ik wel braaf gedaan heb tijdens de vakantie:

Frankrijk

De vakantie was overigens, ondanks enig ongemak, vooral erg leuk. Het begon in Frankrijk, waar we logeerden bij schoonzus en zwager, die daar op een schitterende plek wonen, compleet met zwembad. Hun dochter en haar zoon Joep waren er ook en dat maakte het allemaal super gezellig. Ook wat eten en drinken betreft niets te klagen, behalve dan dat het té lekker is, mijn schoonzus kan heerlijk koken! Na één dag gaat de dieetknop bij mij al volledig om. De paté smaakt god-de-lijk en het is natuurlijk wel vakantie en heerlijk weer, daar hoort een (of twee, drie) roseetje bij! Totaal geen ruggengraat dus, maar ja, we hebben het dan ook over de drie fucking F’s, Frankrijk, Familie en Fakantie en niet over de drie ‘zero points’ J’s.

Tsjechië

Na enkele dagen gaat onze reis verder naar Tsjechië, waar ons 2^e huis staat. Schreef ik huis? Beetje dom, want ik bedoel natuurlijk onze bouwval. En daar begon ook ons ongemak: We kregen buikgriep!  Ziek tijdens de vakantie, onder normale omstandigheden zou ik steen en been klagen, maar nu kwam het dieet technisch gezien wel goed uit! De Franse kilo’s verdwenen op deze manier heel snel in de Tsjechische wc-pot, die we (detail) moesten doorspoelen met emmers water omdat het waterreservoir van het toilet niet werkte.  Mijn lief en ik sliepen op de ongemakkelijke slaapbank in de woonkamer, vanwege het feit dat we op de 1^e  verdieping geen toilet hebben. Humor schenkt altijd troost. Het idee dat onze stinkend (!) jaloerse kennissen in Nederland tegen elkaar zeggen: ‘Goh, die lui zitten weer lekker luxe met hun kont in Tsjechië!’ doet ons tranen lachen. Afijn, na bijna één week was het leed geleden en hebben we alsnog genoten van de prachtige omgeving, het zomerse weer en de wc die weer keurig doorspoelde. Afgezien van huisgemaakte aardappelsoep en aardappelpannenkoeken bestaan er voor mij, wat betreft de Tsjechische keuken, geen enorme verleidingen, dus de rest van de tijd was een makkie.

Duitsland

Door naar Duitsland, voor de eerste keer naar Leipzig, een  hippe stad in opkomst volgens diverse bronnen en inderdaad dat is het ook. Maar  het is natuurlijk geen Berlijn!!!! In Leipzig mijn verjaardag gevierd met uhhhhhh… (Yes, yes, yes, ik mag kiezen) rosé, bier, verrukkelijke antipasta en een currywürst. Wat een vreselijke combinatie denk ik nu achteraf, maar ik kan je verzekeren dat ik er op het moment zelf van genoten heb. Na Leipzig gaan we weer richting den Niederlanden, naar onze eigen Heimat.

Nederland

Denkend aan Holland, zie ik kroketten en frikadellen traag door oneindig frituurvet gaan, maar ik kies onderweg voor een kom aspergesoep, hoezo geen ruggengraat?!

Helaas ben ik na thuiskomst alsnog naar de dichtstbijzijnde snackbar gerend voor een kroket, een frikadel(voor de helft opgegeten) en een patatje mayo

Morgen is het (in tegenstelling tot wat anderen misschien beweren) de dag des oordeels:

maandag = weegschaaldag, ben deze keer wel heel erg benieuwd…